Z żalem przyjęliśmy wiadomość 
o śmierci prof. Krystyny Falińskiej – wybitnej ekolożki roślin, autorki fundamentalnych prac z zakresu ekologii populacji, sukcesji roślinności i dynamiki zbiorowisk, nauczycielki akademickiej oraz bardzo ważnej postaci w historii Białowieskiej Stacji Geobotanicznej Uniwersytetu Warszawskiego.
Badania prowadzone na porzuconych łąkach uroczyska Reski, na obrzeżach Białowieskiego Parku Narodowego, zaowocowały unikalnymi, wieloletnimi seriami obserwacyjnymi. Dzięki nim udało się zgłębić zjawiska rzadko wcześniej dokumentowane – m.in. dynamikę gatunków klonalnych, rolę banku nasion w odtwarzaniu roślinności i mechanizmy sukcesji. Powstałe na ich podstawie publikacje – monografie, podręczniki, przewodniki metodyczne – do dziś stanowią punkt odniesienia dla ekologów, doktorantów i studentów.
Karierę naukową rozpoczęła na Uniwersytecie Warszawskim, a w latach 1980–2002 była związana z Instytutem Botaniki im. W. Szafera PAN w Krakowie. Terenem badań pozostała jednak niezmiennie Puszcza Białowieska i Białowieska Stacja Geobotaniczna, z którą współtworzyła unikalne zaplecze naukowe polskiej ekologii.
Z perspektywy dorobku naukowego pozostawiła imponujący, wielowątkowy wkład w rozwój ekologii roślin – cytowany na arenie międzynarodowej i wielokrotnie nagradzany, m.in. przez Polską Akademię Nauk. Jej książki i przewodniki metodyczne do dziś stanowią podstawę dla badań populacyjnych i sukcesyjnych. Z perspektywy ludzkiej – zapamiętana zostanie jako osoba skromna, głęboko oddana nauce, obdarzona cichą siłą, kulturą i wytrwałością. Wspólnie z mężem, prof. Januszem B. Falińskim, współtworzyła środowisko naukowe Białowieży – miejsce wyjątkowe, będące dziś świadectwem ich wspólnej myśli, pracy i pasji badawczej.
Była przedstawicielką pokolenia badaczy, którzy przyrodę poznawali w rytmie długotrwałej obserwacji, z cierpliwością, pokorą i głębokim szacunkiem dla jej złożoności. Pozostawiła ślad nie tylko w literaturze naukowej, ale także w pamięci tych, którzy mieli szczęście z Nią współpracować.
Żegnamy z wdzięcznością, uznaniem i głębokim szacunkiem.
Zespół Białowieskiej Stacji Geobotanicznej Uniwersytetu Warszawskiego